WSP [Bekijk forum]  >> WSP Forum [Bekijk forum]  >> Politiek & Maatschappij [Bekijk forum]
 [1]   [2]   [3]   [4]   [5]   [6]   [7]   [8]   [9]   [10]   [11]   [12]   [13]   [14]   [15]   [16]   [17]   [18]   [19]   [20]   [21]   [22]   [23]   [24]   [25]   [26]   [27]   [28]   [29]   [30]   [31]   [32]   [33]   [34]   [35]   [36]   [37]   [38]   [39]   [40]   [41]   [42]   [43]   [44]   [45]   [46]   [47]   [48]   [49]   [50]   [51]   [52]   [53]   [54] 

Ga naar: "Stoel door de rechtbank uit diepe frustratie"

Lancelot: Re: Stoel door de rechtbank uit diepe frustratie (vr nov 28, 2014 6:40 pm)






Je negeert het feit dat de rechter ook NIET de maximum straf voor de NU REEDS bewezen feiten heeft gegeven.
De maximumstraf VOOR DE REEDS BEWEZEN FEITEN is 2 maanden cel, voor de bewezen feiten. Dat had ie dus moeten krijgen ook.
Of hoe erg moet je het maken wil zo'n soep-D66-rechter al geen standaard korting geven.
Drie doden niet genoeg? De rechter treft wel degelijk blaam. Slappe hap. Weg ermee.

PS: vergeet even de regel tot vervroegde vrijlating niet. Kan je ook verwachten. Korting op korting.

Je posting roept de vraag op of jij van mening bent dat bij een overtreding de rechter altijd de maximale straf moet geven, en zoniet, welke criteria aanwezig moeten zijn om tot een lagere straf te komen zonder dat jij de rechter uitscheldt voor slappe hap

Ik kan die vraag wel beantwoorden.
De rechter dient een straf op te leggen vor de geconstateerde overtreding. Daar zijn we het wel over eens.
Nou kan die straf oplopen tot de genoemde twee maanden cel. Ook dat zullen we eens zijn denk ik.

Daartussen ligt voor de rechter de keuzemogelijkheid.
Stel er wordt 1 of andere mafkees (Pool of niet) betrapt door depolitie, tewrwijlhij de berm omploegt.
ER vallen geen slachtoffers behalve een paar vierkante meter gras en een stel madeliefjes.
Jawel dan kan de rechter een minimale straf opleggen, zeer terecht.
Blijft toch het schadelijk feit van de madeliefjes en grassprietjes, is toch weer vernieling van openbaar eigendom,
Dus een straf moet. Anders loopt die agent die het constateerde ook daar voor Piet Snot. GEEN straf is geen optie.
Ik zou zeggen een boete, gelijk aan het rijden door rood licht of zo - want wat ie deed is in principe levensgevaarlijk (al liep het goed af).

Mee eens? Ik denk van wel. Maar wat is er dan mis met mijn redenering:
De maximale straf bedraagt 2 maanden. In dit geval zijn er dus WEL doden gevallen, liefst 3 stuks.
Hoeveel doden moeten er vallen voordat de maximale straf wordt opgelegd? Een hele kleuterklas?

Oftewel, bij je antwoord (jawel, soms mag de rechter van mij ook minimaal straffen) ook een wedervraag. Ik ben het eens met je. Nou ja, bijna dan. Bij een strafbepaling gaat de rechter uit van de maximale straf en gaat dan op basis van een min of meer vast lijstje (jurisprudentie) na wat aspecten van strafvermindering zijn en wel basis van de drie aspecten van het recht, de preventie (hoe ernstig heeft de gedraging inbreuk gemaakt op de bescherming), de genoegdoening (hoe geschokt is de maatschappij) en het voorkomen van recidive (opvoedende taak van het recht). En dan wordt er gekeken naar de overtreding van de wet zelf. In de maximale strafmaat zit al de genoegdoening, of te wel de maximale geschoktheid verweven. Op moord bijvoorbeeld levenslang, voor gevaar vormen op de weg 2 maanden. De overtreding van de Pool heeft tot 3 doden geleid, dus het moge duidelijk zijn dat het preventie aspect van art. 5 heeft gefaald en je voor dit aspect ook geen aftrek in straf kunt geven. Ik ga met je mee dat als er doden vallen bij een verkeersovertreding de genoegdoening ook maximaal moet zijn. Maar er is geen sprake van recidive en er is ook geen aanleiding te veronderstellen dat de Pool weer de fout in gaat. Voor dit aspect kun je dus een aftrek geven. En dat is dus gebeurd. Er is niet de maximale straf gegeven, maar het equivalent ervan in de vorm van een taakstraf. De uitspraak van de recht is gezien de jurisprudentie en hoe het recht is gevormd dus begrijpelijk én terecht. Je kunt de rechter niet verwijten dat ze dit rechtsconcept volgt.

Maar wij hebben er al eerder over gehad en ik snap je kritiek. Jij wil af van het automatisme waarbij er strafverlichting wordt gegeven, dus ook bijvoorbeeld het automatisme dat als er geen sprake is van recidive er automatisch niet meer de maximale straf wordt gegeven. Ik ben gevoelig voor je gedachtegang, zeker wat betreft het proefverlof na het uitzitten van 2/3 van de straf. Maar ik ben (nog) gevoeliger voor het idee dat alleen dan de maximale straf wordt gegeven als alle aspecten van het recht hebben gefaald. En dat was bij de Pool niet het geval.

Lancelot: Re: Stoel door de rechtbank uit diepe frustratie (vr nov 28, 2014 6:46 pm)






Toch legt de rechtbank het allemaal uit. Het heeft zelfs op jouw bezwaren geanticipeerd:

"Het gegeven dat er in deze zaak drie doden te betreuren zijn, kan niet gebruikt worden bij de invulling van de schuld. Pas als de aanmerkelijke schuld is bewezen, komt de rechter toe aan de beoordeling van het gevolg van deze schuld."
http://www.rechtspraak.nl/Organisatie/Rechtbanken/Limburg/Nieuws/Pages/4-vragen-en-antwoorden-over-het-vonnis-in-de-zaak-Meijel.aspx
Op dit soort postings wil Raya niet ingaan. De vraag of hij verschil ziet tussen gewone verwijtbaarheid en ernstig verwijtbaarheid weigert hij te beantwoorden.
Elke veroordeling van welke vorm van verwijtbaarheid ook zou in relatie moeten staan met de aangerichte schade en/of leed. Dit is exact wat de ophef in deze zaak veroorzaakt.
Waarbij je voorbij gaat aan de intentie van de gedraging. Iemand per ongeluk verwijtbaar doden heeft immers hetzelfde gevolg als iemand je via een gemeen vals plannetje doodt. En juist de intentie van de gedraging is basis van ons rechtssysteem.

Enzo501: Re: Stoel door de rechtbank uit diepe frustratie (vr nov 28, 2014 6:55 pm)




Op dit soort postings wil Raya niet ingaan. De vraag of hij verschil ziet tussen gewone verwijtbaarheid en ernstig verwijtbaarheid weigert hij te beantwoorden.
Elke veroordeling van welke vorm van verwijtbaarheid ook zou in relatie moeten staan met de aangerichte schade en/of leed. Dit is exact wat de ophef in deze zaak veroorzaakt.
Waarbij je geheel voorbij gaat aan de intentie van de gedraging. Iemand per ongeluk verwijtbaar doden heeft immers hetzelfde gevolg als iemand je via een gemeen vals plannetje doodt. En juist de intentie van de gedraging is basis van ons rechtssysteem.
Uiteraard, maar het zou en en moeten zijn. Verwijtbaarheid en mate van schade/leed en daar eventueel bovenop intentie. Elke vorm van leed bij de nabestaanden buitenspel zetten terwijl de rechter wel het feit dat de dader de gebeurtenis zijn leven met zich mee zal dragen (=leed) in de uitspraak meeneemt is (wederom) een kromme situatie.

Raya: Re: Stoel door de rechtbank uit diepe frustratie (vr nov 28, 2014 7:03 pm)




Op dit soort postings wil Raya niet ingaan. De vraag of hij verschil ziet tussen gewone verwijtbaarheid en ernstig verwijtbaarheid weigert hij te beantwoorden.
Elke veroordeling van welke vorm van verwijtbaarheid ook zou in relatie moeten staan met de aangerichte schade en/of leed. Dit is exact wat de ophef in deze zaak veroorzaakt.
Waarbij je voorbij gaat aan de intentie van de gedraging. Iemand per ongeluk verwijtbaar doden heeft immers hetzelfde gevolg als iemand je via een gemeen vals plannetje doodt. En juist de intentie van de gedraging is basis van ons rechtssysteem.

Er is een heel verschil tussen een fietser die onverwachts vlak voor de auto de weg op komt fietsen, en drie fietsers die op een gescheiden fietspad aan de overkant van de weg dood worden gereden als gevolg van -bewezen- gevaarlijk rijgedrag van een automobilist.
Ik snap niet waarom je dat verschil niet wilt zien!

Lancelot: Re: Stoel door de rechtbank uit diepe frustratie (vr nov 28, 2014 7:19 pm)





Elke veroordeling van welke vorm van verwijtbaarheid ook zou in relatie moeten staan met de aangerichte schade en/of leed. Dit is exact wat de ophef in deze zaak veroorzaakt.
Waarbij je geheel voorbij gaat aan de intentie van de gedraging. Iemand per ongeluk verwijtbaar doden heeft immers hetzelfde gevolg als iemand je via een gemeen vals plannetje doodt. En juist de intentie van de gedraging is basis van ons rechtssysteem.
Uiteraard, maar het zou en en moeten zijn. Verwijtbaarheid en mate van schade/leed en daar eventueel bovenop intentie. Elke vorm van leed bij de nabestaanden buitenspel zetten terwijl de rechter wel het feit dat de dader de gebeurtenis zijn leven met zich mee zal dragen (=leed) in de uitspraak meeneemt is (wederom) een kromme situatie.
In mijn reactie aan Pizzaman hierboven heb ik al iets erover gezegd. In principe zit de genoegdoening en leed al verwerkt in de straf die je krijgt als je de regel overtreedt. Als je iemand vermoord stelt de wetgever de leedvereffening op levenslang, bij diefstal op 8 jaar gevangenisstraf en bij gevaarlijk rijden 2 maanden.

double0dennis: Re: Stoel door de rechtbank uit diepe frustratie (vr nov 28, 2014 11:13 pm)






Toch legt de rechtbank het allemaal uit. Het heeft zelfs op jouw bezwaren geanticipeerd:

"Het gegeven dat er in deze zaak drie doden te betreuren zijn, kan niet gebruikt worden bij de invulling van de schuld. Pas als de aanmerkelijke schuld is bewezen, komt de rechter toe aan de beoordeling van het gevolg van deze schuld."
http://www.rechtspraak.nl/Organisatie/Rechtbanken/Limburg/Nieuws/Pages/4-vragen-en-antwoorden-over-het-vonnis-in-de-zaak-Meijel.aspx Op dit soort postings wil Raya niet ingaan. De vraag of hij verschil ziet tussen gewone verwijtbaarheid en ernstig verwijtbaarheid weigert hij te beantwoorden.
Elke veroordeling van welke vorm van verwijtbaarheid ook zou in relatie moeten staan met de aangerichte schade en/of leed. Dit is exact wat de ophef in deze zaak veroorzaakt.

Dat zou betekenen dat je een meetlat langs de definitie van leed zou kunnen leggen. Verdien je bijvoorbeeld 3x zoveel straf als je drie mensen in plaats van 1 doodgereden hebt?

Enzo501: Re: Stoel door de rechtbank uit diepe frustratie (vr nov 28, 2014 11:14 pm)




Op dit soort postings wil Raya niet ingaan. De vraag of hij verschil ziet tussen gewone verwijtbaarheid en ernstig verwijtbaarheid weigert hij te beantwoorden.
Elke veroordeling van welke vorm van verwijtbaarheid ook zou in relatie moeten staan met de aangerichte schade en/of leed. Dit is exact wat de ophef in deze zaak veroorzaakt.

Dat zou betekenen dat je een meetlat langs de definitie van leed zou kunnen leggen. Verdien je bijvoorbeeld 3x zoveel straf als je drie mensen in plaats van 1 doodgereden hebt?
Moet het omver rijden van een paaltje even zwaar bestraft worden als het platrijden van een schoolklasje van 20 kinderen?

Lancelot: Re: Stoel door de rechtbank uit diepe frustratie (vr nov 28, 2014 11:32 pm)





Elke veroordeling van welke vorm van verwijtbaarheid ook zou in relatie moeten staan met de aangerichte schade en/of leed. Dit is exact wat de ophef in deze zaak veroorzaakt.


Dat zou betekenen dat je een meetlat langs de definitie van leed zou kunnen leggen. Verdien je bijvoorbeeld 3x zoveel straf als je drie mensen in plaats van 1 doodgereden hebt?
Moet het omver rijden van een paaltje even zwaar bestraft worden als het platrijden van een schoolklasje van 20 kinderen?
Stel dat je de regel overtreedt dat je niet mobiel mag bellen als je auto rijdt. Dan ben je toch niet schuldiger aan overtreden van die regel als je een paaltje omver rijdt dan als je een schoolklasje van 20 kinderen omver rijdt? Straf is gerelateerd aan overtreding van de regel, niet aan het gevolg. En de genoegdoening, de wraak als je wil, is verdisconteerd in de straf die op overtreding van de regel staat. En terecht. Voorbeeld: Als Robert M. omver wordt gereden, is het leed dan even groot als Mies Bouwman omver wordt gereden? Gevolg is niet te objectiveren.

Raya: Re: Stoel door de rechtbank uit diepe frustratie (vr nov 28, 2014 11:57 pm)

Mobiel bellen is niet voor niets verboden. Het is gevaarlijk. Omdat je anderen in gevaar brengt. Dat hoor je te weten. Je wordt geacht de wet te kennen, dus ook de verkeersregels.
Als je mobiel gaat bellen achter het stuur, breng je anderen met voorbedachten rade in gevaar. Je mag dan van geluk spreken als je alleen een paaltje omver rijdt.

Wat ik mij nu afvraag, is een moord plegen met een auto de beste manier? Je hebt een hekel aan iemand. Weet zijn fietsroute, gaat er met de auto achteraan, geeft een rukje aan je stuur en rijdt hem morsdood. Onverklaarbaar hoe je auto ineens een kant op ging, zucht je voor de rechter. In plaats van levenslang, krijg je 40 uur taakstraf.....
Ik durf de straat niet meer op!

double0dennis: Re: Stoel door de rechtbank uit diepe frustratie (za nov 29, 2014 6:09 pm)





Elke veroordeling van welke vorm van verwijtbaarheid ook zou in relatie moeten staan met de aangerichte schade en/of leed. Dit is exact wat de ophef in deze zaak veroorzaakt.

Dat zou betekenen dat je een meetlat langs de definitie van leed zou kunnen leggen. Verdien je bijvoorbeeld 3x zoveel straf als je drie mensen in plaats van 1 doodgereden hebt?
Moet het omver rijden van een paaltje even zwaar bestraft worden als het platrijden van een schoolklasje van 20 kinderen?

Nee, en dat is ook niet het geval. Voor het omverrijden van een paaltje krijg je hooguit een boete en dan ook nog alleen als je na het ongeval bent doorgereden zonder de schade te melden.


 [1]   [2]   [3]   [4]   [5]   [6]   [7]   [8]   [9]   [10]   [11]   [12]   [13]   [14]   [15]   [16]   [17]   [18]   [19]   [20]   [21]   [22]   [23]   [24]   [25]   [26]   [27]   [28]   [29]   [30]   [31]   [32]   [33]   [34]   [35]   [36]   [37]   [38]   [39]   [40]   [41]   [42]   [43]   [44]   [45]   [46]   [47]   [48]   [49]   [50]   [51]   [52]   [53]   [54]