Het is nu zo dec 16, 2018 6:12 pm

Alle tijden zijn GMT + 1 uur [ Zomertijd ]


Er voldeden 152 resultaten aan de zoekterm
Doorzocht onderwerp: Het poëzieplein
Doorzoek de resultaten:

Auteur Bericht

 Forum: Kunst, Literatuur & Poëzie   Onderwerp: Het poëzieplein

 Berichttitel: Re: Het poëzieplein
Geplaatst: di maart 08, 2016 12:10 pm 

Reacties: 314
Bekeken: 21783


Verkleinde Afbeelding
Verkleinde afbeelding. Klik om te vergroten.



HET WARE LEVEN

Hoe mensen erin slagen vast te houden aan
de nergens op gestoelde onderstelling dat zij spreken
om belangrijke, zinvolle zaken bij te dragen
vond Novalis al in 1797 bewonderenswaard.

Wat niemand weet, zei hij, is dat de taal,
abstract van aard, uitsluitend zich bekommert
om zichzelf, zoals miraculeus geopenbaard wordt
zodra iemand maar wat kletst omwille van

de conversatie - dan knikkeren de woorden
in hun eigen ongehoorde glans
om bovenaardse buit en laten zich
daarbij door ons gepondereer niet storen.

Anneke Brassinga (geb. 1948)
Uit: 'Het wederkerige'

 Forum: Kunst, Literatuur & Poëzie   Onderwerp: Het poëzieplein

 Berichttitel: Re: Het poëzieplein
Geplaatst: wo sep 16, 2015 2:47 pm 

Reacties: 314
Bekeken: 21783


Dit gedicht past wel bij de dag waarop Joost Zwagerman wordt begraven:

Verkleinde Afbeelding
Verkleinde afbeelding. Klik om te vergroten.


VERGEEF VERGEET

Omdat ik zoveel meer gezegd heb dan gedaan.
Omdat ik dacht dat taal een wapen was,
een schild, en later, ze is niets,
omdat ze alles was.

Omdat ik niets bedenk dat niet al beter is bedacht.
Omdat ik dacht dat je het leven krijgt op zicht.
Omdat ik dacht dat ik een alchemist zou zijn.
Omdat ik meende dat ik meende wat ik zei.

Omdat de wereld om mij heen staat en ik niets herken.
Omdat ik maar begin te praten als een ander zwijgt.
Omdat ik nog van niets weet hoe het hoort of hoe het heet.
Omdat ik steeds van alles doe en bijna niets begrijp.

Hier zijn de woorden die ik leende terug. Vergeet,
wanneer je er nog bent, wanneer je bent, mijn teken
in het zand. Vergeef, als dat een werkwoord is,
vergeef me alles wat ik dacht.

Ingmar Heytze, geb. 1970

 Forum: Kunst, Literatuur & Poëzie   Onderwerp: Het poëzieplein

 Berichttitel: Re: Het poëzieplein
Geplaatst: ma sep 07, 2015 11:07 am 

Reacties: 314
Bekeken: 21783


Verkleinde Afbeelding
Verkleinde afbeelding. Klik om te vergroten.


ACROSS THE UNIVERSE

Words are flowing out like endless rain into a paper cup,
They slither while they pass, they slip away across the universe.
Pools of sorrow waves of joy are drifting through my opened mind,
Possessing and caressing me.

Jai Guru De Va Om
Nothing's gonna change my world
Nothing's gonna change my world.
Nothing's gonna change my world
Nothing's gonna change my world.

Images of broken light which dance before me like a million eyes,
They call me on and on across the universe,
Thoughts meander like a restless wind
Inside a letter box they
Tumble blindly as they make their way
Across the universe

Jai Guru De Va Om
Nothing's gonna change my world
Nothing's gonna change my world.
Nothing's gonna change my world
Nothing's gonna change my world.

Sounds of laughter shades of life are ringing
Through my open ears inciting and inviting me.
Limitless undying love which shines around me like a million suns,
And calls me on and on across the universe

Jai Guru De Va Om
Nothing's gonna change my world
Nothing's gonna change my world.
Nothing's gonna change my world
Nothing's gonna change my world.

Jai Guru De Va
Jai Guru De Va
Jai Guru De Va
Jai Guru De Va

The Beatles

http://www.youtube.com/watch?v=PN9n1bAahg4

 Forum: Kunst, Literatuur & Poëzie   Onderwerp: Het poëzieplein

 Berichttitel: Re: Het poëzieplein
Geplaatst: do aug 27, 2015 11:54 am 

Reacties: 314
Bekeken: 21783


Verkleinde Afbeelding
Verkleinde afbeelding. Klik om te vergroten.


ZOMERNACHT

Doe nu eens even die gedachten dicht van je.
Denk nu eens liever niet na over morgen.
Kijk niet steeds weer die bosrand van gisteren
na, bramenplukker die je bent zoals vroeger
maar nu. Maak even geen onderscheid tussen
een wie en hoezo en de kans op anders.

Doe in je hoofd uit de lamp, hoor wat er is,
ademt en ritselt, kwaakt in de kikkers.
Leef met je lichaam van nachtwind de koelte.
Geeuw je een gat in je hart en proef het
zo rood als sap van bramen. Wees langzaam
door vogels gezongen het wordende licht.

C.O. Jellema (1936-2003)
Uit: 'Stemtest'

 Forum: Kunst, Literatuur & Poëzie   Onderwerp: Het poëzieplein

 Berichttitel: Re: Het poëzieplein
Geplaatst: zo jul 26, 2015 11:56 am 

Reacties: 314
Bekeken: 21783


Verkleinde Afbeelding
Verkleinde afbeelding. Klik om te vergroten.


Meer dan ooit brengen de bomen in de zomer
mij ertoe te denken
dat er meer achter hun bladeren steekt.
Wanneer zij soms dagenlang
zich tegen dezelfde blauwe lucht aftekenen
zou ik bijna gaan geloven
dat zij beantwoorden
aan het beeld dat iemand ergens van ze heeft.
Zelfs de wind die elk blad afzonderlijk
geen ogenblik met rust laat
vermag deze indruk nauwelijks uit te wissen.

Gerrit Bakker, geb. 1939
Uit: 'Ommekeer'

 Forum: Kunst, Literatuur & Poëzie   Onderwerp: Het poëzieplein

 Berichttitel: Re: Het poëzieplein
Geplaatst: di jul 14, 2015 12:52 pm 

Reacties: 314
Bekeken: 21783


Verkleinde Afbeelding
Verkleinde afbeelding. Klik om te vergroten.


GRIEKENLAND

Een pijnboom naast een aantal treden,
dat uitslijt in een tempelzuil:
Dat alles is een bot verleden,
verheerlijkt wijsheid van de uil.

Beschavingsbrokstuk, door omgeving
verwerkt tot een palettafreel,
dat schilders stelt voor overweging
van aquarel in groen en geel.

Dan klotst de zee: vanaf de tempel
wijst lichaamloos een stenen hand
naar ’t harmoniërend kleurenstempel
van blauwe zee op zonnig land.

Daar broeit de kunst nog onder stenen
en wijsheid slingert in het gras.
Daar hoort men laffe dichters wenen:
‘Mocht het zo worden, als het was.’

J.M.W. Scheltema (1921-1947)

 Forum: Kunst, Literatuur & Poëzie   Onderwerp: Het poëzieplein

 Berichttitel: Re: Het poëzieplein
Geplaatst: zo jul 05, 2015 1:39 pm 

Reacties: 314
Bekeken: 21783


Verkleinde Afbeelding
Verkleinde afbeelding. Klik om te vergroten.


DE KNECHT

de roem is als de dauw en zal niet hechten
jij sluit het hek of zeult met een bidon
je levensweg (kasseien en beton)
valt slechts met onderdanigheid te slechten

om kruimels mag je in de schaduw vechten
de goden vangen stralen van de zon
de wielerwetten kennen geen pardon
een rode gloed onthult verbleekte knechten

de laagsten mogen nooit naar boven trappen
maar trappen zwijgzaam tegen elke col
na diepe dalen zullen kloven dagen

gebrek aan kracht geeft kracht om af te stappen
de achterwielen voor je slaan op hol
de dood zit naast je in de bezemwagen


Daan de Ligt, geb 1953

 Forum: Kunst, Literatuur & Poëzie   Onderwerp: Het poëzieplein

 Berichttitel: Re: Het poëzieplein
Geplaatst: za jun 27, 2015 4:21 pm 

Reacties: 314
Bekeken: 21783


Verkleinde Afbeelding
Verkleinde afbeelding. Klik om te vergroten.


ZWALUWZWERM

Hoe die kleine spitse lijven
Tuimelend stijgen, pijlsnel drijven,
En in tomeloze drift,
Tevens tekenaar en stift,
Hun volkomen lijnen schrijven.

Neen, ik ken geen groter weelde,
Dan hun schijnbaar half gespeelde,
Half in ernst bedreven vlucht
Stil te volgen met de zucht,
Dat mijn droom dit dartlen deelde.

Dat mijn zwierende gedachte
Zo het al te zwaar geachte
Met het overwinnend licht,
In een wieglend evenwicht,
Sierlijk tot verzoening brachte,

Dood en duisternis bevedrend,
En tot milde boog vertedrend,
Doch ten toppunt van haar trots
Willig naar de wetten Gods
In een dalen zich vernedrend.


Aart van der Leeuw (1876-1931)

 Forum: Kunst, Literatuur & Poëzie   Onderwerp: Het poëzieplein

 Berichttitel: Re: Het poëzieplein
Geplaatst: do jun 18, 2015 3:17 pm 

Reacties: 314
Bekeken: 21783


Verkleinde Afbeelding
Verkleinde afbeelding. Klik om te vergroten.


DAT IS HET LEVEN

‘Dat is het leven’, wordt soms opgemerkt.
Ze zeggen: ‘Ga je in april te gek,
dan klap je als het mei is op je bek.’
Maar ik weet: hiertoe blijft het niet beperkt.

In juni heb ik mij weer opgewerkt.
Dat is het leven. Ja, men heeft soms trek
om je te treffen op een zwakke plek.
Maar daardoor wordt mijn vechtlust juist versterkt.

Nu eens pion, dan koning van de stukken,
twaalf ambachten en dertien ongelukken,
maar steeds weer knokken als ik het bedierf.

Soms wou ik opgeven, maar zette door.
Als ik niet dacht: het dient toch ergens voor,
dan bleef ik erbij liggen tot ik stierf.

Jan Kal, geb. 1946
Uit: ‘Mijn manier’

 Forum: Kunst, Literatuur & Poëzie   Onderwerp: Het poëzieplein

 Berichttitel: Re: Het poëzieplein
Geplaatst: wo jun 10, 2015 7:59 am 

Reacties: 314
Bekeken: 21783


Verkleinde Afbeelding
Verkleinde afbeelding. Klik om te vergroten.


DE ZEE IS EEN EEUWIGE MOMPELAAR

Met zacht geraas zwelt zij aan
om zich aan het strand mee te delen
maar slikt ten slotte weer haar woorden in
en keert terug tot het diepe niets,
de bodemloosheid van verlies.

Soms verheft ze haar stem
klopt aan onze voeten,
schudt onrust in ons wakker,
wekt onze angsten rent terug
met het geraas waarmee ze kwam.
Steeds neemt ze haar geheimen mee
en laat ze ons zonder achter.

’s Nachts strekt zich haar vlakte
uit over de hemel in een macaber donker
dat zijn tong verloren heeft maar des te groter
ogen naar ons opzet. We blijven toasten.
Er staat ons niets anders te doen.
We zijn niet tegen zoveel zwijgen opgewassen.

Hagar Peeters, geb. 1972
Uit: 'Koffers zeelucht'

 Forum: Kunst, Literatuur & Poëzie   Onderwerp: Het poëzieplein

 Berichttitel: Re: Het poëzieplein
Geplaatst: zo mei 31, 2015 10:16 am 

Reacties: 314
Bekeken: 21783


Verkleinde Afbeelding
Verkleinde afbeelding. Klik om te vergroten.


DE DRIETEENSTRANDLOPER

De zee kan het niet helpen,
in weeën komt haar drift;
voor haar opwelling wijkt hij,
haar bedenking beent hij na.

Van zijn bestaan verschijnt
het vluchtig spijkerschrift,
in scheve aanloopregels,
bijna kwatrijnen.

En door haar plompverloren dweilen
worden zij weggewist.

Ieder spoor van zijn gedribbel
moet verdwijnen, of hij zich in
de drang om voort te leven
zonder nadruk had vergist.

Ed Leeflang (1929-2008)
Uit: 'Sleutelbos'

 Forum: Kunst, Literatuur & Poëzie   Onderwerp: Het poëzieplein

 Berichttitel: Re: Het poëzieplein
Geplaatst: zo mei 24, 2015 10:22 am 

Reacties: 314
Bekeken: 21783


Verkleinde Afbeelding
Verkleinde afbeelding. Klik om te vergroten.


PINKSTERHEIL

Natuur leeft stil en blijft: op plas, in laan,
In stad en trein: groei of vergaan zij schijnt:
Ze is aldoor de Ene en werkt en woelt naar wil.
Als meenge dichter zag ik ’t land en dronk
Uw zon, uw zang, op plas, uw koelte o stroom;
Parken en steden gingen langs me en ‘k zocht
Aldoor die Ene, én U, mijn Pinksterheil!
Heilige vlammen dalende op een volk,
Armsten van vissers, vorsten Gods gelijk,
Needrigste en grootste waar ’t heelal door straalt.
Ons kracht is klein, ons hart is arm, ons woord
Is machtloos in de winden die er gaan –
De vlam brandt stil; de geest is eeuwig sterk;
Liefde die nooit verlaat verwint op ’t eind.

Albert Verwey (1865-1937)

 Forum: Kunst, Literatuur & Poëzie   Onderwerp: Het poëzieplein

 Berichttitel: Re: Het poëzieplein
Geplaatst: zo mei 17, 2015 9:23 am 

Reacties: 314
Bekeken: 21783


Verkleinde Afbeelding
Verkleinde afbeelding. Klik om te vergroten.


OUDE HERBERG TE RETIE


Bestaat de mogelijkheid dat een mens
ergens, van de geboorte tot de dood
gelukkig is, zonder dat ooit een wens
hem kwelt, dat iemand dagelijks zijn brood

eet zonder heimwee, zonder dat een grens
hem lokt, terwijl in ’t purper avondrood
de schijf der zon een wonderbare lens
wordt die de dromen van zijn jeugd vergroot,

dan is het hier, herberg uit de oude tijden.
Door kleine ramen valt een spaarzaam licht
op haard en tegels en de voeten glijden

op het wit zand dat er geworpen ligt.
Wie, na een tocht door de verschroeide heide,
hier rusten komt, begrijpt voortaan zijn plicht.


Jan van Nijlen (1884-1965)

Een foto plaatsen vond ik een gevaarlijk werkje bij dit gedicht Diederik, als het een andere herberg betreft verbeter het a.j.b.

 Forum: Kunst, Literatuur & Poëzie   Onderwerp: Het poëzieplein

 Berichttitel: Re: Het poëzieplein
Geplaatst: za mei 09, 2015 8:14 am 

Reacties: 314
Bekeken: 21783


Verkleinde Afbeelding
Verkleinde afbeelding. Klik om te vergroten.


BALLADE VAN DE BOER


Er stonden drie kruisen op Golgotha,
Maar de boer hij ploegde voort.
Magdalena, Maria, Veronica,
Maar de boer hij ploegde voort.
En toen zijn akker ten einde was,
Toen keerde de boer de ploeg
En hij knielde naast zijn ploeg in het gras,
En de boer, hij werd verhoord.

Zo menigeen had een schone droom,
Maar de boer hij ploegde voort.
Thermopylae, Troja, Salamis,
Maar de boer hij ploegde voort.

Het jonge graan werd altijd groen,
De sterren altijd licht,
Gods woord streed in de wereld voort
En de boer heeft het gehoord.

Men heeft de boer zijn hof verbrand,
Zijn vrouw en os vermoord;
Dan spande de boer zichzelf voor de ploeg,
Maar de boer hij ploegde voort.
Napoleon ging de Alpen op
En hij zag de boer aan 't werk,
Hij ging voor Sint-Helena aan boord
En de boer hij ploegde voort.

En wie is er beter dan een boer,
Die van de wereld hoort,
En hij ploegt niet, wat er al geschiedt
Op deze akker voort.
Zo menigeen lei de ploegstaart om,
En deed het werk niet voort,
Maar de leeuwerik zong hetzelfde lied,
En de boer hij ploegde voort.

Heer God! De boer lag in het gras,
Toen droomde hij deze droom:
Dat er eindelijk een rustdag was
Naar apostel Johannes' woord.
En de kwaden gingen hem links voorbij
En de goeden rechts voorbij,
Maar de boer had zijn naam nog niet gehoord
En de boer hij ploegde voort.
Eerst toen de boer die hemel zag
Zo vol van lichte schijn,
Toen spande hij zijn ploegpaard af,
En hij veegde het zweet van zijn voorhoofd af,
En hij knielde naast zijn stilstaand paard,
En hij wachtte op Gods woord.

Een stem sprak tot aarde, hemel en zee
En de boer heeft haar gehoord:
"Ter wille van de boer die ploegt
Besta de wereld voort!"

J.W.F. Werumeus Buning (1891-1958)

 Forum: Kunst, Literatuur & Poëzie   Onderwerp: Het poëzieplein

 Berichttitel: Re: Het poëzieplein
Geplaatst: do apr 30, 2015 6:03 pm 

Reacties: 314
Bekeken: 21783


Verkleinde Afbeelding
Verkleinde afbeelding. Klik om te vergroten.


SLAPELOOS

Ik heb soms zulk een hunkering naar slaap,
wanneer hij weigert over mij te komen;
dan zou ik als een kind weer willen dromen:
een droom die wollig is gelijk een schaap.

Maar in de jeugd slechts droomt men zo vertrouwd:
een herdertje, onder de wol gekropen;
en niet meer als men moede is gelopen
en men de halve wereld heeft aanschouwd.

Bertus Aafjes (1914-1993)

 Forum: Kunst, Literatuur & Poëzie   Onderwerp: Het poëzieplein

 Berichttitel: Re: Het poëzieplein
Geplaatst: do apr 23, 2015 5:52 pm 

Reacties: 314
Bekeken: 21783


Verkleinde Afbeelding
Verkleinde afbeelding. Klik om te vergroten.


SONNET

Als een schoongewassen hond
geniet ik van de lente:
meisjesknieën glanzen op de terrassen
en de dood is een bloemrijke begrafenis.

Verheugd vier en voed ik
mijn haat voor ’t rijm dat
denken en dichten verknipt.
Sonnetten als bossen snijbloemen.

Als ’n vlieg verteerd door liefde
zie ik hoe het gras woekert
met ’t kapitaal van de zon
die eenieder multimiljonair maakt.

Straatarm naar een beeldspraak zoekend
buig ik me naar oogverblindend papier.

Hans Vlek (geb.1947)
Uit: “De goddelijke gekte”

 Forum: Kunst, Literatuur & Poëzie   Onderwerp: Het poëzieplein

 Berichttitel: Re: Het poëzieplein
Geplaatst: wo apr 15, 2015 2:06 pm 

Reacties: 314
Bekeken: 21783


Verkleinde Afbeelding
Verkleinde afbeelding. Klik om te vergroten.


DE KLEINE VOGEL


wat zou hij denken
de kleine vogel die daar
midden op het grasveld zit
och niets hij heeft zoveel
te doen en trouwens
vogels denken niet poëten
zijn het flierefluiters
die pronken met een rode keel
maar toch de kleine vogel
verloren op het grasveld hij
verstaat zijn wereld feilloos
pikt hij naar onzichtbaarheden
en alert steeds voor gevaren
die niemand kent vergeet
hij niet om telkens
vlug te kijken in
de glazen koepel vol
arglistig blinkend licht
daarboven staat een veel
te vroege zon en die is zeker
helemaal alleen voor hem
hij is het kosmisch middelpunt
van een gestolde wereld
wat zou hij denken
de kleine vogel och
hij weet niet eens hoe god-
verloren eenzaam hij daar
midden op het grasveld zit

Frank Valenier (1907-1999)
Uit: 'Niet langer dan een uur'

 Forum: Kunst, Literatuur & Poëzie   Onderwerp: Het poëzieplein

 Berichttitel: Re: Het poëzieplein
Geplaatst: wo apr 08, 2015 1:58 pm 

Reacties: 314
Bekeken: 21783


Verkleinde Afbeelding
Verkleinde afbeelding. Klik om te vergroten.


HOOP EN VLIJT

De onmetelijkheid van het heelal is te verdragen
op een mooie lentedag in de Beemster,
thuis op deze eenzame planeet vol tulpen
en stolpen 'Gladde Akker', 'Hoop en Vlijt'.
Geen zwarte ruimte maar stralende zon
langs de vaart een grutto zonder weet
van leegte tussen manen, sterren, stelsels.
Een zwaan broedt plechtig het leven uit,
bestaat, weet niet wat de vraag is, vreest niet
dat geen oog, geen vaderhand haar nu nog leidt
dat zij en de dotters, kikkers, linden
er alleen voor staan in de onverschillige kosmos.
Ook wij, doelloos op weg naar Graft
geloven nergens in en vertrouwen toch
op aankomst, desnoods door niemand behouden.
Zorgeloos DNA, op pootjes vol levenslust.


Marjoleine de Vos (geb.1957)
Uit: 'Zeehond graag'

 Forum: Kunst, Literatuur & Poëzie   Onderwerp: Het poëzieplein

 Berichttitel: Re: Het poëzieplein
Geplaatst: zo maart 29, 2015 12:20 pm 

Reacties: 314
Bekeken: 21783


Verkleinde Afbeelding
Verkleinde afbeelding. Klik om te vergroten.


DE TIJD

Ik dacht: de tijd gaat minder snel,
ver van de stad, op ’t platteland;
de wereld kende ik nu wel,
en al haar haast en misverstand.

Ik zocht een huis, klimop begroeid,
dat tussen bos en duinen lag;
hier laat zij mij voort ongemoeid,
dacht ik, de wereld en haar slag.

Maar altijd luider zong de zee
haar klaagzang rond mijn dak van riet,
en in haar eb en vloed vergleê
de dag, als een verloren lied.

Ik werd een schelp van ruisen vol
en zingend van vergetelheid;
‘k betaalde blindelings de tol,
‘k werd zelf de hartklop van de tijd.

Maar dieper, in het boerenland,
daar stond het redeloze vee,
als at het uit Gods eigen hand
zo domgelukkig en tevree.

Het ligt in ’t wezen van de mens
dat hem de tijd geen pauze laat,
maar ergens trekt voorgoed de grens
diezelfde hand, die streelt of slaat.

Bertus Aafjes (1914-1993)

 Forum: Kunst, Literatuur & Poëzie   Onderwerp: Het poëzieplein

 Berichttitel: Re: Het poëzieplein
Geplaatst: zo maart 22, 2015 10:07 am 

Reacties: 314
Bekeken: 21783


Verkleinde Afbeelding
Verkleinde afbeelding. Klik om te vergroten.


MAART

ik wil braaf glinsteren en stout liggen
uitbundig kalm zijn en bedaard zegevieren
ik wil de lente beleven als hij
me niet gegund is en de bloesems
verwijderen nog voor ze geuren

hier ontmoeten de seizoenen elkaar
zoals mensen het nooit proberen
met de handen op de rug
maar met gevlochten woorden

hier worden de twijfels vader
en alleen voor de kinderen
sneeuwt het pijpestelen

de paraplu's van het leven
worden in maart gemaakt


Roel Richelieu van Londersele (geb. 1952)
Uit: 'Een jaar van september'
Sorteer op:  
Pagina 1 van 8 [ Er voldeden 152 resultaten aan de zoekterm ]


Alle tijden zijn GMT + 1 uur [ Zomertijd ]


Ga naar:  
Powered by phpBB® Forum Software © phpBB Group
phpBB.nl Vertaling